Milan en Joyce gaan verhuizen – Deel 1: De vloerovername
Milan en Joyce gaan verhuizen – Deel 2: Het formulierendrama
Milan en Joyce gaan verhuizen – Deel 3: Kijken en kopen
Afgelopen donderdag was het dan eindelijk zo ver: Milan en ik kregen de sleutel van ons nieuwe stekkie in Zeewolde! (We wilden een sleutelselfie maken, maar dat hebben we nog steeds niet gedaan. Die houden jullie tegoed, oké?)
Vanaf het moment dat alles geregeld en gecontroleerd was, is het klusteam non-stop bezig geweest om het huis zo mooi en netjes mogelijk te maken. En dat is zeker gelukt!
Stiekem zag ik alles al een beetje voor me qua kleuren van de muren en qua indeling en inrichting. Milan niet. Toen ik hem een strookje met verschillende soorten verf liet zien, stroomde hij niet over van enthousiasme. Integendeel.
Ik liet hem het onderstaande strookje zien en had stiekem voor mezelf al drie kleuren uitgekozen die ik mooi vond. Milan was het er niet mee eens, en op de dag dat we de sleutel kregen zijn we samen naar een bouwmarkt gegaan om kleuren uit te kiezen die we allebei mooi vonden.
Ik weet niet hoelang we hebben overlegd, maar we zijn uiteindelijk tot een compromis gekomen. Helaas is er geen foto gemaakt van het desbetreffende strookje, maar het leek op roodachtig, maar dan wel een warme kleur. Volgens mij wilden we allebei van het gezeur over de kleur van de muur af zijn en besloten we de kleuren te laten mengen. Laaiend enthousiast kwamen we thuis en begonnen vol goede moed aan het schilderen van de muren.
De lichtste kleur die we hadden laten mengen, leek op het verfstrookje op gebroken wit. Totdat het op de muur gesmeerd werd. Toen was het roze. En niet zomaar roze, maar echt lichtroze. Alsof we de babykamer gingen schilderen en het overduidelijk een meisje zou worden. Zie onderstaande foto. Ik haalde mijn schouders op over de kleur, Milan heeft ongeveer drie kwartier met grote ogen naar de muur staan staren. Hoe kónden we zo’n kleur gekozen hebben? We hebben er een nachtje over geslapen, en uiteindelijk besloten we dat een roze muur misschien niet zo’n succes was en zijn we andere verf gaan halen. Het is de verf geworden waar de discussie mee begon, die op het bovenstaande strookje staat. Dat is veul mooier. En stiekem moet Milan mij daar best wel gelijk in geven, ook al durft hij het nog steeds niet helemaal toe te geven.
We hebben ook een lambrisering. Dat was een soort van mijn project, omdat ik verder eigenlijk niks kan. We hadden ook al verf gehaald voor de lambrisering, en ook die kleur zat tegen het roze aan. Oudroze, werd het al genoemd. Op zich was die kleur niet heel vervelend, maar ook de lambrisering heeft verloren van Milan’s staarwedstrijdje. En dus werd ook de lambrisering opnieuw geschilderd, in een kleur van het eerder genoemde strookje. Hieronder staan drie foto’s. De eerste foto is hoe het was voordat wij de sleutel hadden, de tweede foto is de roze variant, en op de derde foto is te zien hoe het er nu uitziet. Stukken beter, toch?
Al met al is er ontzettend hard gewerkt. Zelfs de deuren en de kozijnen zijn geschilderd. En dat allemaal met de beste hulp die we ons konden wensen. Alles ziet er prima uit, en alles is fris en schoon. Het is nu alleen wachten tot zaterdag. Dan gaan we namelijk pas alle spullen van Leeuwarden hierheen verhuizen. Duurt lang!
Nog even wat foto’s van ons huis:
De hal.
De wc.
De muren in de woonkamer hoe ze waren en hoe ze nu zijn.
De muren lijken wit, maar op deze foto is te zien dat het echt geen wit is.
De slaapkamer hoe hij was en hoe hij nu is. De verf die nu op de muur van de slaapkamer zit, was eigenlijk bedoeld om op de muur boven de lambrisering te smeren. Maar goed dat we dat niet gedaan hebben. Dit is veel mooier, toch?!?
Mijn taak was delegeren. Kan ik goed, hé?
De badkamer. Ja, ja.
De tuin
