Afgelopen weekend zijn Milan en ik een weekend naar Berlijn geweest. We hebben veel gelopen en veel gezien, dus uitgerust thuiskomen zat er niet in, ook al had ik daar stiekem een beetje op gehoopt. En dan doel ik niet eens op de houten kont die je krijgt na vijfenhalf uur in de trein gezeten te hebben.

Volgens mij heb ik echt een mini blaas. Na één kopje thee sta ik al met gekruiste benen half in m’n broek te plassen. In Berlijn was het niet anders, ik denk dat ik de meeste wc’s die daar te vinden zijn van binnen gezien heb.

Het is heel eigenaardig om te plassen in Berlijn. Nou ja, het plassen op zich niet, natuurlijk. Dat gaat gewoon hetzelfde als in Nederland. Maar het hele ‘schone-wc-beleid’ is daar heel anders dan in Nederland. Beeld je even het volgende in:

Je moet plassen. Maar dan ook echt enorm. Het druipt nog net niet langs je linkerbeen, via je broekspijp de vloer op. Zo nodig moet je plassen. Je gooit snel vijftig cent op het schoteltje van de toiletjuffrouw en snelt je naar de dames-wc. En wat staat er ALTIJD bij de dames-wc? Juist, een rij. Je gaat een beetje schuin op één been staan om je plas op te houden, en wacht geduldig af tot je aan de beurt bent om een enorme waterval te produceren in die prachtige, witte pot. Terwijl je in de rij staat, observeer je het één en ander. Het valt je op dat er twee toiletjuffrouwen zijn. Beide hebben ze rubberen handschoenen aan, met in hun ene hand een doek en in hun andere hand een spuitbus met roze reinigingsspul. Elke keer als er iemand uit het wc-hokje komt, loopt een van de juffrouwen het desbetreffende hokje in, maakt het urinoir schoon en dan pas mag de volgende. En dat gebeurt dus bij iedereen, elke keer weer. Deur van het toilethokje gaat open, de dame die net geplast heeft komt eruit, toiletjuffrouw duikt erin, en daarna mag de volgende uit de rij haar plasje doen.

Ik heb dat met verbazing aangezien. Dat was me die vijftig cent wel waard. En dat gebeurt dus overal, of je nu in een kathedraal, de McDonald’s of op het station moet plassen. Op elke wc gebeurt dit. Nu snap ik waarom die Duitse vrouwen af en toe van die norse, gespannen gezichten hebben. Er zit hun gewoon een enorme drol dwars, omdat poepen in het openbaar nog wel eens genânt kan zijn omdat je altijd achtervolgd wordt door een Berlijnse toiletjuffrouw.

(Om het verhaal even een hele andere wending te geven, nog een aantal foto’s van het weekend. En ze zijn klikbaar! Wat een feest.)