We hebben allemaal waarschijnlijk dit artikel of een variant erop wel gelezen. Het lokt reacties uit, dat het aan de ene kant schandalig is en aan de andere kant ook wel weer begrijpelijk. Vorige week maakten wij precies hetzelfde mee…

Mijn moeder wilde graag eens naar een karaokebar. Toevallig zit er een in Leeuwarden, dus zouden mijn moeder, zussen en stiefvader op donderdag 2 januari langskomen. We zouden met z’n allen wat eten, naar de karaokebar gaan en daarna bleven ze bij ons slapen. Allemaal prima, dus alles was geregeld.
M’n jongste zusje van 15 jaar was een dag eerder al richting Leeuwarden gekomen, omdat ze dat gezellig vindt. Milan, m’n zusje en ik hebben met z’n drieën nog wat boodschappen gedaan voordat de rest van de meute zou komen.

Milan en ik kochten de dagelijkse dingen zoals brood en beleg, maar ook een krat bier en een fles wijn, omdat we bezoek zouden krijgen. Mijn zusje stond in een andere rij, omdat zij ook iets nodig had uit de supermarkt. Milan en ik moesten onze ID-kaart laten zien aan de caissière, die zelf nog niet eens oud genoeg was om alcohol te kopen. Net op dat moment was mijn zusje klaar met afrekenen, en kwam ze nietsvermoedend onze kant op lopen. “En mag ik haar ID ook nog even zien?” sprak de caissière. “Joni, oprotten!”, siste ik tegen mijn zusje, en ze snelde de winkel uit. “Ze heeft haar ID-kaart niet bij zich”, sprak ik zo vriendelijk mogelijk tegen het meisje achter de kassa. Ze twijfelde. “Ik mag het jullie nu eigenlijk niet meegeven”, sprak ze onzeker. Milan ging zich ermee bemoeien: “We halen het toch wel. Kan ik het nu niet apart afrekenen? En anders ga ik desnoods in een andere rij staan.” Dat kon allemaal niet volgens het kassameisje, want wij zouden de drank voor mijn zusje kunnen halen. Na veel schreeuwen, chanteren, beargumenteren en zeggen hoe beláchelijk we dit vonden, kregen we de drank mee, zonder dat we daarvoor bij een andere kassa in de rij hoefden te staan. Het heeft ruim een kwartier geduurd, maar dan heb je ook wat.

Eenmaal buiten, voelde Joni zich nogal schuldig. Milan en ik stelden haar gerust door de caissière voor allerlei dingen uit te maken die ik hier niet ga herhalen. Aan de andere kant doet het meisje achter de kassa ook alleen maar haar werk. Nieuw jaar, nieuwe wet. Is allemaal even wennen natuurlijk. Toch is het een vreemde regeling. Wat als je in de supermarkt totaal onverwachts je 15-jarige buurmeisje tegenkomt en zij komt jouw kant op komt lopen, nét terwijl je een fles wijn staat af te rekenen? Daar kun je dan toch niets aan doen? En dat betekent dan toch niet dat je die fles voor je buurmeisje koopt?

Ook ‘s avonds naar de karaokebar was geen succes. We waren met zeven man. M’n moeder, m’n stiefvader, m’n zusje van 19 en haar vriend, m’n zusje van 15 en Milan en ik. Kort door de bocht gezegd: Zes volwassenen, en een 15-jarige. We kwam de karaokebar binnenlopen, zochten een plekje en m’n stiefvader liep naar de bar om wat te drinken te halen. Vijf bier, een wijntje en een cola. Deze bestelling duurde alleen ontzettend lang. M’n stiefvader was druk in gesprek met de barman en de barman keek steeds onze kant op, en dan keek hij vooral naar Joni. Die schoot al in de stress, omdat ze 15 is en dus de bar eigenlijk niet in mocht. Wij geinden nog dat hij haar waarschijnlijk gewoon een lekker wijf vond. Helaas was dit niet het geval. Je moest 18 jaar of ouder zijn om de bar binnen te komen. En ook al was ze met haar ouders, en ook al zat ze aan de cola, dat maakte allemaal geen donder uit. We mochten ons drankje opdrinken, maar daarna moesten we het pand verlaten.

Deze teleurstelling hebben we vaker gehad die avond. Dus zelfs als er volwassenen bij zijn, mag je niet met een 15-jarige (die nota bene gewoon aan de cola zit) een bar of kroeg naar binnen. Het was natuurlijk wel 2 januari. De wet is net ingevoerd, dus dan houdt iedereen zich er nog netjes aan. Net zoals het roken in kroegen, zal ook dit wel minder streng worden. Maar toch, voor Joni was het vervelend. Ze kon altijd met ons mee naar een café. En ze vond het ook altijd gezellig. En dat terwijl ze altijd hartstikke braaf aan de cola zat…