Milan en ik waren vandaag voor het laatst in ons huis in Leeuwarden. Vanochtend om 10 uur hadden wij een afspraak met de makelaar om de laatste ronde door het huis te maken, de meterstanden op te schrijven en de sleutel in te leveren, zodat we het leven in Leeuwarden achter ons kunnen laten. (Behalve Milan dan, want die moet tot de zomer gewoon nog heen en weer naar Leeuwarden. Oeps, sorry!)

(Doei leeg huis in Leeuwarden!)

Omdat we toch in Leeuwarden waren en je daar veel meer bouwmarkten hebt dan in Zeewolde, gingen we op jacht naar trapmatjes. Je weet wel, die halve maantjes op de trap. Dit omdat het de trap netjes houdt, en ik nogal een ster ben in het van de trap vallen.

We begonnen bij Leen Bakker. Ik hoorde van m’n moeder dat die dingen niet zo heel duur waren, zo rond de vijftien euro. Prima, dachten Milan en ik. Dan zouden we zwarte matjes nemen, en waren we klaar. Eenmaal op de afdeling trapmatjes, schrokken we ons een ongeluk. Het eerste setje waar we tegenaan liepen, was 75 euro! Ja, daaaaaag. Voor zestien van die stomme halve maantjes gaan wij echt geen 75 euro betalen. Er waren wel maantjes van rond de twintig euro, maar dat waren van die vieze, vale, geelachtige dingen. Bah. Logisch dat die zo goedkoop zijn; niemand wil die dingen.

Dus, wij snel weg bij de halvetrapmaantjesafdeling, en we terroriseerden de winkel nog even door op zoek te gaan naar een nieuwe kast en alle deuren op te trekken, in de kast te gaan zitten, de deuren hard dichtsmijten omdat er een anti-harddichtgooiding op zat… Heerlijk.

We verlieten de Leen Bakker, en liepen richting Kwantum. Misschien dat de trapmatjes daar goedkoper waren! Dus wij liepen, nadat wij allemaal ‘Aaaaaah’s’ en ‘Ooooh’s’ hadden geroepen vanwege de tuinsets waar we langsliepen, richting de afdeling trapmatjes. En ja hoor, ook hier was de duurste rond de tachtig euro en de goedkoopste 25 euro. Ik begon te klagen. (Vraag maar aan Milan, ik kan heeeel goed klagen.) Mijn klaagzang ging ongeveer zo: “Oooooh, neeee. Waarom zijn die dingen zo dúúr? Is het gemaakt in 1812 of zo, en hebben ze de stof bewaard zodat je betaalt voor antieke trapmatjes? Of is het speciale stof? We gaan toch geen tachtig euro betalen voor zestien van die klote matjes, toch? Toch? Milan, toch?”

Ik klaagde alleen een beetje hard, dus er kwam een medewerker van Kwantum onze kant op, om te ‘helpen’. Hij glimlachte naar ons. Ik viel maar meteen met de deur in huis: “Meneer, waarom zijn deze dingen zo dúúr?” De bebaarde medewerker gaf het briljantste antwoord OOIT: “Ja, mevrouw, dat is gewoon de prijs. Daarom zijn ze zo duur.” “Maar wat is het verschil dan?”, vroeg ik nog. Maar de medewerker met gezichtsbeharing bedacht dat hij een slecht geïmproviseerd verkooppraatje ging houden. “Wat voor trap hebben jullie, een dichte trap?” “Ja, gewoon een trap ja. Met dertien treden…” “Aha”, vervolgde pluisbaard, “Als jullie voor budget gaan, moeten jullie die nemen!” En hij wees naar de goedkoopste. JA, DAT HADDEN WIJ ZELF OOK NOG WEL KUNNEN BEDENKEN. “Maar wat is dan het verschil met die duurdere?”, vroeg ik aan de meneer met baard. “Nou, die goedkope moet je zelf knippen. En deze (wijst duurdere aan) zijn voorgeknipt. Dat zie je aan deze rand aan de voorkant. Deze zou ik ook niet knippen, hoor. Dan gaan ze rafelen.” Echt, een briljante medewerker. Milan had al die tijd knikkend staan luisteren en zei nu: “We kijken even verder, bedankt.” Maar, kapitein zwartbaard vervolgde gewoon zijn praatje. Hij zei nog net niet dat’ie ze thuis zelf ook had. “Ik ga die dingen hier echt niet kopen, hoor. Veel te duur”, zei ik. Milan bedankte de medewerker en we liepen de winkel uit.

We zijn nog bij Carpet Right en Praxis geweest (en bij Beter Bed om naar kledingkasten te kijken en ons kapot te lachen om de prijzen die men daar durft te vragen), maar geen enkele winkel verkoopt die matjes voor vijftien euro. Diep teleurgesteld en zonder trapmatjes stapten we weer in de auto, om richting Zeewolde te rijden. We lieten het koude Leeuwarden achter ons, reden het zonnige Zeewolde tegemoet en wachten vanaf nu álle folders af totdat er zwarte halve maantjes voor op de trap in de aanbieding zijn.