Ik ben gestopt met school. Afgelopen vrijdag had ik een gesprek met m’n SLB’er (Studieloopbaanbegeleider. Pakkende naam, hé?) en hij deed er alles aan om mij op te school te houden. De kans om mijn propedeuse te halen was nog aanwezig. Van de vier herkansingen uit het eerste jaar, had ik er namelijk twee gehaald, één onvoldoende (een 5,1…) en ik moest nog een cijfer terugkrijgen. Als dat cijfer voldoende is, kon ik een verzoek indienen bij de examencommissie, omdat ze over één onvoldoende niet zo moeilijk doen. Dan had ik namelijk 58 van de 60 nodige studiepunten gehaald. Volgen we het nog? Ik sprak met mijn SLB’er af dat ik sowieso zou stoppen met de opleiding, maar wel mijn propedeuse wilde halen, als dat nog mogelijk was. We schudden elkaar de hand, waarschijnlijk voor de laatste keer.

Afgelopen maandag kreeg ik mijn laatste cijfer terug: Een 5,2. Twee van de vier niet gehaald, dus. De kans op een propedeuse was nu ook verspild. Ik heb me meteen uitgeschreven van de opleiding en m’n studiefinanciering stop laten zetten. Vanaf 1 maart 2014 ben ik officieel geen student meer. Het zat er al wel aan te komen, maar nu het eenmaal zo ver is voelt het toch raar. En ik moet zeggen dat ik m’n klasgenoten meer mis dan de opleiding. Ik heb een geweldige anderhalf jaar gehad met die mensen. En een geweldig half jaar met de mensen die dit jaar in de klas kwamen. Ik mis ze nu al.

Maar, terug naar de werkelijkheid. De eerste schoolloze week beviel me prima, al had niemand dat gelooft als ze maandag bij ons thuis waren geweest. Het bord op onderstaande foto staat normaal namelijk vol met dingen die Milan en ik van plan zijn, maar ik had weer zo’n bui… Uiteindelijk viel de verwachte weekplanning wel mee. Een overzichtje.

Maandag

We maakten de gebruikelijke wereldreis van Zeewolde naar Leeuwarden. ‘s Middags kwam er een jong stel ons huisje in Leeuwarden bezichtigen. Omdat Milan in de zomer stage moet lopen en ik geen school meer heb, zien wij geen reden meer om in Leeuwarden te blijven wonen. De mensen die kwamen kijken, waren meteen enthousiast en als alles meezit, gaan zij per april in ons huisje wonen en verhuizen wij terug naar het zonnige Zeewolde.
Na de bezichtiging ging ik met Milan mee naar school, want hij moest even iets inleveren. Heb ik meteen gezien waar hij op school zit. Het was prachtig. Hij hoorde toen ook meteen dat hij zijn module heeft gehaald (?) en hij was daardoor meteen nóg vrolijker. We besloten de twee positieve berichten (de bezichtiging en de module) te vieren met schransen bij La Place.

Daarna zijn we wezen keten in de Vodafone-winkel, omdat ik Milan’s oude telefoon krijg en mijn SIM-kaart daar te groot voor is. Tegenwoordig is alles mini, dus moest ik een mini SIM-kaart aanvragen. En stiekem openenden we deze website op een iPad en lieten die zo liggen. Boefjes zijn wij.

Dinsdag

Dinsdag was een belangrijke dag voor Ger. Hij werd namelijk gechipt. Met moeite kreeg ik hem in z’n reismandje en maakten we een korte busreis. Uiteraard begon hij zeurderig te mauwen, zodat alle reizigers mijn kant op keken. Ik gooide nog een hand brokjes in het mandje, maar hij deed er niks mee. Hij vond ‘t maar niks. Het chippen zelf ging redelijk snel en pijnloos, dus voor we het wisten zaten we weer in de bus terug. Hij gedroeg zich beter dan op de heenweg. Thuis hebben we hem heerlijk vertroeteld, al snapte hij niet waarom.

‘s Middags deden we boodschappen en maakte ik tomatenprut voor op brood. Ik wilde een soort bruschetta maken, maar dat lukte niet. En bij gebrek aan crackers, smaakte het op een rijstwafel ook perfect.

Woensdag

Vandaag ben ik vooral bezig geweest met uitschrijven van de opleiding en met solliciteren op alle vacatures in Leeuwarden die me aanspreken en waar ik nog iets van kans op maak. En uiteraard, ‘s middags was het weer tijd voor de boodschappen. Lekker huiselijk.

Donderdag

Dat is vandaag. Vandaag maakte ik met een plumeau het hele huis schoon en vond allerlei dingen onder de kasten en bank. Ger keek mee en at onder andere de brokjes op die onder de kast lagen en speelde met bierdopjes en andere dingen die ooit onder de kast beland zijn. Ger vond dat hartstikke interessant. Milan ook, trouwens, die moest meteen weer foto’s maken van mijn aars. Hij zette zelfs z’n Fifa op pauze, nou dan is het écht boeiend, hoor.

Verder kocht ik vandaag suikervrije snoep voor m’n moeder, omdat ze daar het hele weekend naar op zoek is geweest en kocht ik chlorellapoeder voor door de smoothies. Verder keken we bij de kijkshop naar een dartbord, een kruimeldief en een stofzuiger, maar hebben we besloten niets te kopen. Wel dronken we ergens koffie. Vanavond kregen we bericht dat de nieuwe bewoners van ons huisje het contract hebben getekend, en het dus zeker is dat zij per 1 april hier komen wonen.

Nu zitten we heerlijk te chillen op de bank en vanavond gaan we naar een Après Ski party.

Morgenmiddag is het weer tijd om naar Zeewolde te gaan, onze ouders op te zoeken en weer een weekendje hard aan het werk te gaan.

Ja, het schoolloze leven bevalt mij wel. Maar niet voor lang. Hele dagen thuiszitten is niets voor mij. Aan de ene kant wil ik graag doordeweeks werken in Zeewolde, waar ik nu eigenlijk alleen de weekenden werk. Aan de andere kant wonen we tot april in Leeuwarden en wil ik hier graag zijn. En aangezien ik geen OV meer heb, is steeds heen en weer reizen ook geen goedkope optie. Dus ik hoop dat ik iets hoor qua werk in Leeuwarden. Maar, werk of geen werk, we redden ons wel.