Vanavond at ik lasagnette uit een pakje. Zo, dat is eruit. De laatste tijd ben ik heel erg ‘anti-eten-uit-pakjes’, maar vanavond mocht het. Milan is bij vrienden, dus Ger en ik zijn alleen vanavond. Aan het begin van de avond heb ik recepten opgezocht om vanavond te maken, maar halverwege de zoektocht kwam ik erachter dat ik helemaal geen zin had om uitgebreid te koken voor mezelf.
Gelukkig hebben wij een kast vol met zooi die ik in een moment van verstandsverbijstering en enthousiasme heb gekocht toen het in de aanbieding was, dus er stond nog een pak lasagnette van Knorr. Dat pak leende zich prima voor vanavond. Dus, ik stapte op de fiets en crosste naar de supermarkt om de ingrediënten te kopen die vermeld stonden op het pak. En in plaats van de 300 gram gehakt, nam ik een courgette en champignons mee.
Eenmaal weer thuis begon ik vol goede moed aan het snijden en bakken van de groenten. Saus maken zoals vermeld op de verpakking, bij de groenten, even laten koken en daarna in een ingevette ovenschaal. Een ovenschaal. EEN OVENSCHAAL! Ik was heel even vergeten dat dit gerecht nog drie kwartier in de oven moest. Nu hebben we een oven en een ovenschaal, maar dan in het formaat wat zich leent voor een kaboutermaaltijd. Ziehier het formaat. Ik kan m’n hand er net inleggen, zeg maar.
Dus, ik heb zoveel mogelijk van het mengsel in het ovenschaaltje geschept en de rest in de pan gelaten. Dat warm ik morgen wel weer op. Ik heb die hele schaal helemaal volgepropt. Kan geen kwaad dat het bijna overstroomt, dacht ik nog. En er zit water in. Over het algemeen verdampt water als het verhit wordt, dus de hoeveelheid kon alleen maar slinken.
Ger en ik keken de Wereld Draait Door, terwijl de lasagnette in de oven stond. Ik draaide aan de knop van de tijd en besloot dat ik af en toe even zou gaan kijken hoe het met het overvolle ovenschaaltje stond. Uiteraard vergat ik dat, en was dit het resultaat.
Ach ja, ik heb me ondanks Milan’s afwezigheid niet verveeld vanavond, dat begrijp je wel. De oven blinkt weer, net zoals het ovenschaaltje en het rooster. En ik heb ondanks de druipers heerlijk gegeten en een lesje geleerd, namelijk dat water in saus niet verdampt maar gaat borrelen en dus overstroomt.
