Rss

Archives for : milan

Milan en Joyce gaan verhuizen – deel 2: Het formulierendrama

Milan en Joyce gaan verhuizen – deel 1: De vloerovername (klik hier)

Het was weer één en al stress de afgelopen periode. Vooral van mijn kant dan, Milan blijft overal vrij rustig onder. Of hij laat gewoon niets merken, kan ook nog.

Het formulier wat we bij de belasting moesten aanvragen (wat in deel 1 te lezen is), was inderdaad te laat. Gelukkig heeft Milan een paar dagen eerder de woningbouw gebeld en werd er een aantekening gemaakt dat het formulier iets later kwam. Dit komt vaker voor, dus er was geen man overboord. Formulier één ingeleverd: Check.

Daarna kwam een werkgeversverklaring. Dat was een makkie. Milan en ik zijn allebei met een formulier naar onze werkgever gegaan, en het formulier werd met het grootste gemak ingevuld. Formulier twee ingeleverd: Check.

Een ander formulier wat de woningbouw nodig heeft als je in aanmerking wil komen voor een huurwoning, is een uittreksel van de gemeentelijke basisadministratie. Dat houdt in dat je naar de gemeente moet om een formulier aan te vragen waar je adresgeschiedenis op staat. Van waar je geboren bent tot waar je nu woont en alle adressen waar je daartussen hebt gewoond, staan op dat formulier. Dat is om aan te tonen dat je vanaf 2004 minimaal zes jaar in Zeewolde hebt gewoond, zodat je sociaal gebonden bent aan het dorp. Heb je dit niet, dan is er een jaarcontract van een werkgever nodig om aan te tonen dat je economisch gebonden bent aan het dorp. Wij zijn dus sociaal gebonden.
Op een vrijdagmiddag zijn Milan en ik naar het gemeentehuis in Zeewolde gegaan om zo’n formulier aan te vragen. Wij trekken met ons goede gedrag een nummertje, zijn aan de beurt, gaan bij de mevrouw achter de balie zitten en krijgen vervolgens te horen dat het formulier aangevraagd moet worden bij de gemeente waar je op dit moment ingeschreven staat. In Leeuwarden dus.
Milan is maandag na school meteen naar het gemeentehuis in Leeuwarden gegaan, ik kon donderdag pas weer die kant op omdat ik de rest van de week moest werken. Milan heeft zijn formulier ingescand en gemaild naar de woningbouw in Zeewolde. Uiteindelijk kreeg Milan een telefoontje van de woningbouw dat zijn formulier was afgekeurd. Hij wist zelf niet waarom, maar luisteren is vaak een probleem bij mannen dus ik vergaf het hem. 😉 Wel zat ik, zoals de rest van deze maand, weer eens in de stress omdat het weer een tegenslag was.
Donderdag heb ik mijn formulier aangevraagd en vrijdag ben ik meteen langs de woningbouw gegaan om het formulier daar in te leveren en te vragen waarom Milans formulier was afgekeurd. Wat blijkt: Omdat ik sta ingeschreven bij de woningbouw, staat alles op mijn naam. En omdat ik dus gereageerd heb op de woning, moeten ze mijn gegevens hebben. Als de woningbouw dat nu duidelijk tegen Milan had verteld, had dat een aantal stressvlekken in m’n gezicht gescheeld. Formulier drie ingeleverd: Check.

En als laatste hadden we een soort van verklaring van goed gedrag nodig van onze huidige makelaar. Hij moet dan tekenen dat we geen huurachterstand hebben en elke maand op tijd onze huur hebben betaald. Formulier vier ingeleverd: Check.

Alle papierwerk is ingeleverd en met de financiën zit het volgens de woningbouw goed. Afgelopen vrijdag was het officieel: We hebben een huisje in Zeewolde! Maar het verhaal heeft nog een staartje. Er moet namelijk een hoop geregeld worden met de huidige bewoners van het huis in Zeewolde. Wordt vervolgd…

Om jullie vast een ideetje te geven:

Huis1 Huis2

Borrelende lasagnette

Vanavond at ik lasagnette uit een pakje. Zo, dat is eruit. De laatste tijd ben ik heel erg ‘anti-eten-uit-pakjes’, maar vanavond mocht het. Milan is bij vrienden, dus Ger en ik zijn alleen vanavond. Aan het begin van de avond heb ik recepten opgezocht om vanavond te maken, maar halverwege de zoektocht kwam ik erachter dat ik helemaal geen zin had om uitgebreid te koken voor mezelf.

Gelukkig hebben wij een kast vol met zooi die ik in een moment van verstandsverbijstering en enthousiasme heb gekocht toen het in de aanbieding was, dus er stond nog een pak lasagnette van Knorr. Dat pak leende zich prima voor vanavond. Dus, ik stapte op de fiets en crosste naar de supermarkt om de ingrediënten te kopen die vermeld stonden op het pak. En in plaats van de 300 gram gehakt, nam ik een courgette en champignons mee.

Eenmaal weer thuis begon ik vol goede moed aan het snijden en bakken van de groenten. Saus maken zoals vermeld op de verpakking, bij de groenten, even laten koken en daarna in een ingevette ovenschaal. Een ovenschaal. EEN OVENSCHAAL! Ik was heel even vergeten dat dit gerecht nog drie kwartier in de oven moest. Nu hebben we een oven en een ovenschaal, maar dan in het formaat wat zich leent voor een kaboutermaaltijd. Ziehier het formaat. Ik kan m’n hand er net inleggen, zeg maar.

12177439234_e258a240a4_b

Dus, ik heb zoveel mogelijk van het mengsel in het ovenschaaltje geschept en de rest in de pan gelaten. Dat warm ik morgen wel weer op. Ik heb die hele schaal helemaal volgepropt. Kan geen kwaad dat het bijna overstroomt, dacht ik nog.  En er zit water in. Over het algemeen verdampt water als het verhit wordt, dus de hoeveelheid kon alleen maar slinken.

12177630676_3c37773900_b

Ger en ik keken de Wereld Draait Door, terwijl de lasagnette in de oven stond. Ik draaide aan de knop van de tijd en besloot dat ik af en toe even zou gaan kijken hoe het met het overvolle ovenschaaltje stond. Uiteraard vergat ik dat, en was dit het resultaat.

12177413544_417f9802a6_b

Ach ja, ik heb me ondanks Milan’s afwezigheid niet verveeld vanavond, dat begrijp je wel. De oven blinkt weer, net zoals het ovenschaaltje en het rooster. En ik heb ondanks de druipers heerlijk gegeten en een lesje geleerd, namelijk dat water in saus niet verdampt maar gaat borrelen en dus overstroomt.