Rss

Archives for : verhuizen

Milan en Joyce gaan verhuizen – deel 2: Het formulierendrama

Milan en Joyce gaan verhuizen – deel 1: De vloerovername (klik hier)

Het was weer één en al stress de afgelopen periode. Vooral van mijn kant dan, Milan blijft overal vrij rustig onder. Of hij laat gewoon niets merken, kan ook nog.

Het formulier wat we bij de belasting moesten aanvragen (wat in deel 1 te lezen is), was inderdaad te laat. Gelukkig heeft Milan een paar dagen eerder de woningbouw gebeld en werd er een aantekening gemaakt dat het formulier iets later kwam. Dit komt vaker voor, dus er was geen man overboord. Formulier één ingeleverd: Check.

Daarna kwam een werkgeversverklaring. Dat was een makkie. Milan en ik zijn allebei met een formulier naar onze werkgever gegaan, en het formulier werd met het grootste gemak ingevuld. Formulier twee ingeleverd: Check.

Een ander formulier wat de woningbouw nodig heeft als je in aanmerking wil komen voor een huurwoning, is een uittreksel van de gemeentelijke basisadministratie. Dat houdt in dat je naar de gemeente moet om een formulier aan te vragen waar je adresgeschiedenis op staat. Van waar je geboren bent tot waar je nu woont en alle adressen waar je daartussen hebt gewoond, staan op dat formulier. Dat is om aan te tonen dat je vanaf 2004 minimaal zes jaar in Zeewolde hebt gewoond, zodat je sociaal gebonden bent aan het dorp. Heb je dit niet, dan is er een jaarcontract van een werkgever nodig om aan te tonen dat je economisch gebonden bent aan het dorp. Wij zijn dus sociaal gebonden.
Op een vrijdagmiddag zijn Milan en ik naar het gemeentehuis in Zeewolde gegaan om zo’n formulier aan te vragen. Wij trekken met ons goede gedrag een nummertje, zijn aan de beurt, gaan bij de mevrouw achter de balie zitten en krijgen vervolgens te horen dat het formulier aangevraagd moet worden bij de gemeente waar je op dit moment ingeschreven staat. In Leeuwarden dus.
Milan is maandag na school meteen naar het gemeentehuis in Leeuwarden gegaan, ik kon donderdag pas weer die kant op omdat ik de rest van de week moest werken. Milan heeft zijn formulier ingescand en gemaild naar de woningbouw in Zeewolde. Uiteindelijk kreeg Milan een telefoontje van de woningbouw dat zijn formulier was afgekeurd. Hij wist zelf niet waarom, maar luisteren is vaak een probleem bij mannen dus ik vergaf het hem. 😉 Wel zat ik, zoals de rest van deze maand, weer eens in de stress omdat het weer een tegenslag was.
Donderdag heb ik mijn formulier aangevraagd en vrijdag ben ik meteen langs de woningbouw gegaan om het formulier daar in te leveren en te vragen waarom Milans formulier was afgekeurd. Wat blijkt: Omdat ik sta ingeschreven bij de woningbouw, staat alles op mijn naam. En omdat ik dus gereageerd heb op de woning, moeten ze mijn gegevens hebben. Als de woningbouw dat nu duidelijk tegen Milan had verteld, had dat een aantal stressvlekken in m’n gezicht gescheeld. Formulier drie ingeleverd: Check.

En als laatste hadden we een soort van verklaring van goed gedrag nodig van onze huidige makelaar. Hij moet dan tekenen dat we geen huurachterstand hebben en elke maand op tijd onze huur hebben betaald. Formulier vier ingeleverd: Check.

Alle papierwerk is ingeleverd en met de financiën zit het volgens de woningbouw goed. Afgelopen vrijdag was het officieel: We hebben een huisje in Zeewolde! Maar het verhaal heeft nog een staartje. Er moet namelijk een hoop geregeld worden met de huidige bewoners van het huis in Zeewolde. Wordt vervolgd…

Om jullie vast een ideetje te geven:

Huis1 Huis2

Milan en Joyce gaan verhuizen – deel 1: De vloerovername

Milan en Joyce gaan verhuizen – Deel 2: Het formulierendrama

Zoals jullie weten ben ik gestopt met school. Ik woon nu tijdelijk weer even in Zeewolde bij m’n vader, zodat ik kan blijven werken hier. Milan heeft wel gewoon school, dus hij is de hele week in Leeuwarden. Is wel weer even wennen hoor, deze situatie zo.

Een aantal weken geleden hebben Milan en ik gereageerd op twee huisjes in Zeewolde. Twee weken lang zaten we in de stress, hebben we dingen geregeld hoe we alles zouden doen omdat ons huis in Leeuwarden in april verhuurd wordt. Afgelopen dinsdag was de deadline voor de huizen. Als er voor twaalf uur ‘s middags niet gereageerd werd op de woningen, stonden we bij allebei op nummer één. Het werd spannend en zenuwslopend. Milan belde er na twaalven weer achteraan en nu bleek dat we pas rond vier uur ‘s middags bericht zouden krijgen. Uiteindelijk werd om twee uur al bekend dat we in aanmerking kwamen voor een woning in Zeewolde. Het is nog nooit zo makkelijk gegaan!

Maar nu het volgende. Omdat wij geen fulltime baan hebben, moeten we een zogenaamd IB60-formulier aanvragen bij de belastingdienst. Dat formulier krijg je binnen vijf werkdagen in de brievenbus. Het leuke is dat dat formulier ook binnen vijf werkdagen bij de woningbouw ingeleverd moet worden. Doe je dit niet, dan krijgen we de woning ook niet en gaat’ie naar de nummer 2 op de lijst. Stressmomentje. Maar dat moet goedkomen.

Het stel dat vorige week is komen kijken in Leeuwarden was razend enthousiast, en het contract is getekend. Het is dus officieel dat zij er in april gaan wonen. Milan mailde ze nog even over de overname van de vloer met een bedrag wat we voor de vloer willen hebben. Aangezien wij die vloer ook hebben overgenomen van de vorige bewoonster en wij geen zin hebben om die hele bende eruit te slopen. Kregen we toch een rare mail terug van die stakkers! Wat wij wel niet in ons hoofd haalden dat we ze mailden over de vloer. We hadden toch gezegd dat ze de vloer mochten overnemen? (Ja dat klopt, sukkel. Maar voor iets wat je overneemt moet je BETALEN.) En ze zeiden ook nog dat de vloer bij het huis hoorde, deze er dus bij in zit en zij er niet voor hoeven te dokken. Kansloze stakkers, echt waar.

Het leuke is dat zij contact hebben opgenomen met de makelaar hierover, en dat de makelaar de huurbaas heeft gebeld. Om een lang verhaal kort te maken: De vloer hoort bij het huis. Conclusie: Milan en ik zijn dik genaaid door de vorige bewoonster, aangezien wij die vloer van haar hebben overgenomen. Ik was woest gisteren, echt waar. Ik was in staat zélf die hele vloer uit het huis te slopen. De makelaar belde Milan over deze kwestie en hij wil ons een kleine vergoeding geven voor dit misverstand. In eerste instantie wilde ik dit niet. Het ging mij niet om de centen, maar meer om het principe. Gelukkig is Milan er heel goed in om mij te kalmeren…

Al met al loopt het minder op rolletjes dan we gehoopt hadden. Nu maar hopen dat het formulier van de belasting op tijd komt en dat we dinsdag alles kunnen regelen. Er kan nu niet veel meer fout gaan, toch?

De eerste schoolloze week

Ik ben gestopt met school. Afgelopen vrijdag had ik een gesprek met m’n SLB’er (Studieloopbaanbegeleider. Pakkende naam, hé?) en hij deed er alles aan om mij op te school te houden. De kans om mijn propedeuse te halen was nog aanwezig. Van de vier herkansingen uit het eerste jaar, had ik er namelijk twee gehaald, één onvoldoende (een 5,1…) en ik moest nog een cijfer terugkrijgen. Als dat cijfer voldoende is, kon ik een verzoek indienen bij de examencommissie, omdat ze over één onvoldoende niet zo moeilijk doen. Dan had ik namelijk 58 van de 60 nodige studiepunten gehaald. Volgen we het nog? Ik sprak met mijn SLB’er af dat ik sowieso zou stoppen met de opleiding, maar wel mijn propedeuse wilde halen, als dat nog mogelijk was. We schudden elkaar de hand, waarschijnlijk voor de laatste keer.

Afgelopen maandag kreeg ik mijn laatste cijfer terug: Een 5,2. Twee van de vier niet gehaald, dus. De kans op een propedeuse was nu ook verspild. Ik heb me meteen uitgeschreven van de opleiding en m’n studiefinanciering stop laten zetten. Vanaf 1 maart 2014 ben ik officieel geen student meer. Het zat er al wel aan te komen, maar nu het eenmaal zo ver is voelt het toch raar. En ik moet zeggen dat ik m’n klasgenoten meer mis dan de opleiding. Ik heb een geweldige anderhalf jaar gehad met die mensen. En een geweldig half jaar met de mensen die dit jaar in de klas kwamen. Ik mis ze nu al.

Maar, terug naar de werkelijkheid. De eerste schoolloze week beviel me prima, al had niemand dat gelooft als ze maandag bij ons thuis waren geweest. Het bord op onderstaande foto staat normaal namelijk vol met dingen die Milan en ik van plan zijn, maar ik had weer zo’n bui… Uiteindelijk viel de verwachte weekplanning wel mee. Een overzichtje.

20140206_140239

Maandag

We maakten de gebruikelijke wereldreis van Zeewolde naar Leeuwarden. ‘s Middags kwam er een jong stel ons huisje in Leeuwarden bezichtigen. Omdat Milan in de zomer stage moet lopen en ik geen school meer heb, zien wij geen reden meer om in Leeuwarden te blijven wonen. De mensen die kwamen kijken, waren meteen enthousiast en als alles meezit, gaan zij per april in ons huisje wonen en verhuizen wij terug naar het zonnige Zeewolde.
Na de bezichtiging ging ik met Milan mee naar school, want hij moest even iets inleveren. Heb ik meteen gezien waar hij op school zit. Het was prachtig. Hij hoorde toen ook meteen dat hij zijn module heeft gehaald (?) en hij was daardoor meteen nóg vrolijker. We besloten de twee positieve berichten (de bezichtiging en de module) te vieren met schransen bij La Place.

12293832015_fcfbf9dea4_o 20140203_162827

Daarna zijn we wezen keten in de Vodafone-winkel, omdat ik Milan’s oude telefoon krijg en mijn SIM-kaart daar te groot voor is. Tegenwoordig is alles mini, dus moest ik een mini SIM-kaart aanvragen. En stiekem openenden we deze website op een iPad en lieten die zo liggen. Boefjes zijn wij.

12295796594_afe0074055_o

 

Dinsdag

Dinsdag was een belangrijke dag voor Ger. Hij werd namelijk gechipt. Met moeite kreeg ik hem in z’n reismandje en maakten we een korte busreis. Uiteraard begon hij zeurderig te mauwen, zodat alle reizigers mijn kant op keken. Ik gooide nog een hand brokjes in het mandje, maar hij deed er niks mee. Hij vond ‘t maar niks. Het chippen zelf ging redelijk snel en pijnloos, dus voor we het wisten zaten we weer in de bus terug. Hij gedroeg zich beter dan op de heenweg. Thuis hebben we hem heerlijk vertroeteld, al snapte hij niet waarom.

‘s Middags deden we boodschappen en maakte ik tomatenprut voor op brood. Ik wilde een soort bruschetta maken, maar dat lukte niet. En bij gebrek aan crackers, smaakte het op een rijstwafel ook perfect.

20140204_132144 20140204_132131

(Acht tomaten, een potje olijven, wat verse basilicum, twee tenen knoflook, peper en gedroogde Italiaanse kruiden.)

Woensdag

Vandaag ben ik vooral bezig geweest met uitschrijven van de opleiding en met solliciteren op alle vacatures in Leeuwarden die me aanspreken en waar ik nog iets van kans op maak. En uiteraard, ‘s middags was het weer tijd voor de boodschappen. Lekker huiselijk.

Donderdag

Dat is vandaag. Vandaag maakte ik met een plumeau het hele huis schoon en vond allerlei dingen onder de kasten en bank. Ger keek mee en at onder andere de brokjes op die onder de kast lagen en speelde met bierdopjes en andere dingen die ooit onder de kast beland zijn. Ger vond dat hartstikke interessant. Milan ook, trouwens, die moest meteen weer foto’s maken van mijn aars. Hij zette zelfs z’n Fifa op pauze, nou dan is het écht boeiend, hoor.

Screenshot_2014-02-06-14-01-38-1

Verder kocht ik vandaag suikervrije snoep voor m’n moeder, omdat ze daar het hele weekend naar op zoek is geweest en kocht ik chlorellapoeder voor door de smoothies. Verder keken we bij de kijkshop naar een dartbord, een kruimeldief en een stofzuiger, maar hebben we besloten niets te kopen. Wel dronken we ergens koffie. Vanavond kregen we bericht dat de nieuwe bewoners van ons huisje het contract hebben getekend, en het dus zeker is dat zij per 1 april hier komen wonen.

Nu zitten we heerlijk te chillen op de bank en vanavond gaan we naar een Après Ski party.

20140206_155457

Morgenmiddag is het weer tijd om naar Zeewolde te gaan, onze ouders op te zoeken en weer een weekendje hard aan het werk te gaan.

Ja, het schoolloze leven bevalt mij wel. Maar niet voor lang. Hele dagen thuiszitten is niets voor mij. Aan de ene kant wil ik graag doordeweeks werken in Zeewolde, waar ik nu eigenlijk alleen de weekenden werk. Aan de andere kant wonen we tot april in Leeuwarden en wil ik hier graag zijn. En aangezien ik geen OV meer heb, is steeds heen en weer reizen ook geen goedkope optie. Dus ik hoop dat ik iets hoor qua werk in Leeuwarden. Maar, werk of geen werk, we redden ons wel.