Sinds 15 november 2013 woont Gerrit bij ons. Het is een schatje, echt waar. In het begin moest hij heel erg wennen, maar nu is het de leukste kat die je je maar kunt voorstellen. Het ene moment is het een enorme slijmbal, het andere moment rent hij als een bezetene de kamer door en op sommige momenten gooit hij willekeurige voorwerpen van de tafel af, zoals een bril van iemand die bij ons op bezoek was. Een beetje schizofreen is’ie dus wel. Wat ook leuk is aan Ger, is dat hij tv kijkt. Milan en ik keken pas naar een documentaire over katten. Ger heeft de hele aflevering voor de tv gezeten en zocht elke keer naast of achter de tv waar de katten gebleven waren. Het was leuker om naar Gerrit te kijken dan naar de documentaire.
Een ander ding waar Ger goed in is, is het liggen in de meest vreemde posities. Een fotoserie, opgedragen aan die gekke kat.
Dit is nog niet zo heel gek, alleen een beetje onhandig. Je kan namelijk geen kant op als er een kat met z’n hoofd op je been ligt.
Je zou denken dat de mand groot genoeg is, toch?
Dit zit toch hartstikke comfortabel?
Dit is heel mannelijk. Lekker met de benen wijd.
Dit is zijn favoriete positie. Hij ligt eigenlijk altijd op een stoel, en dan lekker op de rand. Living on the edge.
Half op de leuning, half op een kussen. Doe ik ook altijd.
Er zijn dagen dat Milan en ik niet op de bank kunnen zitten.
Op het randje.
Ook dit is normaal.
Er zijn zelfs dagen dat Ger op een vampiertje lijkt.
